Zagrozenie pozarowe w zakladach pracy

Zadanie uziemienia elektrostatycznego liczy na zminimalizowaniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na koniec przeskoku iskry elektrostatycznej. Powszechnie wdraża się go w obrębie transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może posiadać różną postać. Najłatwiejsze i kilka skomplikowane modele odkładają się z zacisku uziemiającego a z przewodu. Bardziej mocne i zwiększone technologicznie są wyposazone w organizm ochron stanu uziemienia, dzięki któremu możliwe jest dozowanie lub transport produktu, wtedy gdy uziemienie stało w właściwy sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne przeważnie są wprowadzane w ciągu załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W wyniku napełniania lub opróżniania zbiorników o różnej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstania może żyć zarówno mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub wyróżnianie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie uzależniona od własności elektrostatycznych powierzchni, które się ze sobą kontaktują. W sukcesie bliskiego i szybkiego związku z uziemieniem lub nienaładowanym celem może powstać krótki impuls prądowy, jaki będzie publiczny w strukturze iskry. Brak opiek nad rozładowaniem iskrowym może powodować zapłon mieszaniny alkoholi i powietrza, co świadczy eksplozję lub zły wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.